Lista Aktualności

Jeszcze Raz O Rekolekcjach


„Jedni drugich brzemiona noście”



Szczególny to czas łaski i dar wspólnoty, w której uczestniczyło 230 osób z 57 miejscowości z 4 diecezji, w tym 40 małżeństw, 12 rodzin, ponad 30 dzieci i 10 osób młodzieży. To czas odważnych i pięknych decyzji w złożonych 40 deklaracjach Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, w tym 10 do końca trwania. Rekolekcje prowadził ks. Jan Seremak Duszpasterz Trzeźwości ze Zgromadzenia Księży Michalitów. Miłą niespodzianką na rozpoczęcie rekolekcji było przybycie ks. Adama Wąsika Archidiecezjalnego Duszpasterza Trzeźwości i Zbigniewa Wojciechowskiego członka Rady Programowej Duszpasterstwa Trzeźwości i Stanicy KWC. Ksiądz Adam skierował do wszystkich słowo powitania, następnie przewodniczył mszy świętej rozpoczynającej rekolekcje. Po mszy świętej odbyła się droga krzyżowa i adoracja krzyża. Ksiądz Jan swoje katechezy i przemyślenia oparł na Księdze Jonasza, proroka, który najpierw przez zamierzoną ucieczkę, chce uwolnić się od misji danej mu od Boga, aby następnie pod presją nadzwyczajnych wypadków wypełnić posłannictwo Boże. Księga Jonasza poucza o woli Miłosiernego Boga, który czeka na znak prawdziwej pokuty, by móc przebaczyć… Czas rekolekcji był czasem pytania siebie: Jak bardzo nasze nałogi, zniewolenia, lęki, i niby drobne, ciągle powtarzające się grzechy zamazują obraz Boga? A może całkiem go zasłoniły? A może Pana Boga zastąpiły?

„ Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta i głoś jej upomnienie! ”

Każdy ma w sobie jakąś Niniwę, którą trzeba ciągle wzywać do nawrócenia. Każdy też ma „swój rodowód i może być dla niego darem i piękną pieczęcią” jak mówił ksiądz Jan. Długie kolejki do spowiedzi były jednym ze znaków, które pozwoliły działać Miłosiernemu Bogu przez wylanie łask i zanurzenie w Oceanie Miłosierdzia! Kiedy dorośli przeżywali kolejne punkty programu, dzieci w kilku grupach pod opieką wspaniałych sióstr Michalitek prowadziły swoje zajęcia zwiedzając okolicę, grając w piłkę na hali, rysując i bawiąc się na placu zabaw. Za oprawę muzyczną odpowiedzialny był młodzieżowy, 10 osobowy zespół muzyczny „Gloria”, który swoją postawą dał świadectwo jak można pięknem talentów i serc służyć Panu Bogu i Wspólnocie. Przy ogromie pracy znaleźli również czas na to aby wszystkie dzieci nauczyć pięknego śpiewu. Trudno było ukryć łzy wzruszenia i radości kiedy dzieci na zakończenie mszy świętych wychodziły przed ołtarz i śpiewały. Wielkie to było przeżycie dla wszystkich, a zwłaszcza dla rodziców i samych dzieci.
 Piękna pogoda sprawiła, że rekolekcje trwały również w przerwach na rozmowach w małych grupach. Były to szczególne rozmowy, bo osoby uczestniczące kolejny raz w tych rekolekcjach, dzieliły się swoimi drogami wyjścia z problemów i nałogów, dając świadectwo i wspierając innych przez zachętę do bycia odważnym. Prawdziwie „ jedni drugich brzemiona nieśli” i stali się apostołami trzeźwości. W czasie szkoły modlitwy siostra Mariola zachęcała do częstego spotkania z Panem Bogiem na modlitwie osobistej, małżeńskiej i rodzinnej, bo bez takiej bliskości nasze ludzkie plany i zamiary nie będą miały fundamentu, którym jest Boże błogosławieństwo. Chwile wzruszenia i zadumy, przyniosło wieczorne czuwanie „Nie lękajcie się!” z Błogosławionym Janem Pawłem II. Na nowo jako wspólnota wołaliśmy: „ Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze Ziemi, tej Ziemi!” Ziemi, którą są nasze serca i rodziny, myśli i pragnienia, Ziemi naszych parafii i Ojczyzny, która każdego dnia na nowo powinna przyzywać Ducha Świętego.
Wśród uczestników rekolekcji było wielu członków Ruchu Światło- Życie i Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, którzy z uwagą i skupieniem słuchali wspomnień księdza Jana ze spotkań ze Sługą Bożym ks. Franciszkiem Blachnickim w Miejscu Piastowym. Założyciel Ruchu Oazowego wielokrotnie był na Michalickiej Górce, gdzie prowadził rekolekcje i spotykał się z kapłanami ze Zgromadzenia. 
Tak wiele przeżyć i treści przyniosły te rekolekcje, że trudno to ująć słowami i opisać w kilku zdaniach. Bogu niech będą dzięki za wszelakie dary i łaski jakimi obdarzył całą wspólnotę i każdego z osobna. Za każdą spowiedź, łzy wzruszenia, radość dzieci, małżeńskie i rodzinne postanowienia, za podjętą abstynencję, za tych, którzy przyjechali osobno, a wrócili razem jako rodziny, Bogu niech będą dzięki! 

Chciałoby się zawołać: Wspólnoto trwaj!

Niech podjęta modlitwa za siebie nawzajem umacnia postanowienia i wyprasza to co potrzebne do pójścia Bożymi drogami dla dzieci, rodzin, małżeństw, i młodzieży. Świadectwo służby bezinteresownej i pełnej radości stało się udziałem „Towarzystwa Powściągliwość i Praca” w Miejscu Piastowym, które organizowało te rekolekcje. To wspaniała rodzina, która w duchu Markiewiczowskim odkryła piękno posługi i bycia darem dla drugiego człowieka. Drugą taką rodziną bez której trudno sobie wyobrazić te rekolekcje, są siostry Michalitki, które służyły pomocą w przygotowaniach i prowadzeniu rekolekcji, otwierając przy tym tyle drzwi ile tylko było potrzeba, nie mówiąc o wielkich sercach i ogromie modlitwy. Ksiądz Jan, który dał całego siebie Wspólnocie , przeprowadził wszystkich przy boku Jonasza, przez nasze sumienia, talenty, decyzje, a wszystko sprowadził do zaufania Panu Bogu, przez co rekolekcje stały się zanurzeniem w Oceanie Miłosierdzia.

Krzysztof i Jolanta. 


Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.